Məhkumluqdan rəhbər vəzifəyə: “Bakılift-2”də qanunlar kimə şamil olunur?

“Bakılift-2” İdarəsində uzun illər çalışan Üzeyir Aslanovun fəaliyyəti ilə bağlı vaxtilə aparılmış araşdırmalar yenidən suallar doğurur. 2019-cu ildə qurumda genişmiqyaslı yoxlamalar həyata keçirilib.
Arasdırma.org bildirir ki, yoxlamalar Azərbaycan Respublikasının Maliyyə Nazirliyi və Azərbaycan Respublikasının Hesablama Palatası tərəfindən aparılıb.Yoxlamaların nəticələri daha sonra Azərbaycan Respublikasının Baş Prokurorluğu yanında Korrupsiyaya qarşı Mübarizə Baş İdarəsi-nə təqdim olunub və araşdırma çərçivəsində Üzeyir Aslanovun külli miqdarda mənimsəmədə təqsirli bilindiyi açıqlanıb.
Ona Azərbaycan Respublikasının Cinayət Məcəlləsi-nin 179.3.2-ci maddəsi – külli miqdarda ziyan vurmaqla mənimsəmə ittihamı verilib. İşə Bakı Ağır Cinayətlər Məhkəməsində baxılıb və məhkəmənin hökmü ilə Ü. Aslanova 6 il müddətinə azadlıqdan məhrum etmə cəzası təyin edilib.
Lakin hökm çıxarılsa da, eyni Məcəllənin 70-ci maddəsi tətbiq edilərək ona şərti cəza verilib.Burada əsas sual yaranır: külli miqdarda mənimsəməyə görə məhkum edilmiş şəxs necə olur ki, sonradan yenidən idarə rəisi vəzifəsinə təyin edilir?Qanunvericiliyə əsasən, xüsusilə maliyyə və maddi məsuliyyət daşıyan vəzifələrdə çalışan şəxslər üçün məhkumluq məsələsi ciddi hüquqi və etik meyar sayılır. Dövlət və ya bələdiyyə strukturlarında rəhbər vəzifəyə təyinat zamanı namizədin keçmişi, xüsusilə korrupsiya və mənimsəmə ilə bağlı məhkumluğu mühüm qiymətləndirmə predmeti olmalıdır.Əgər məhkəmə hökmü qüvvədədirsə və məhkumluq aradan qaldırılmayıbsa, belə təyinatın hüquqi əsasları ictimaiyyətə açıq şəkildə izah edilməlidir. Əks halda bu, həm idarəetmədə şəffaflıq prinsipinə, həm də korrupsiyaya qarşı mübarizə siyasətinə kölgə salır.
Maraqlıdır: Təyinat zamanı məhkumluq faktı nəzərə alınıbmı, əgər nəzərə alınıbsa, hansı hüquqi əsasla bu qərar verilib,Yox, nəzərə alınmayıbsa, bu artıq vəzifə səlahiyyətlərindən sui-istifadə deyilmi?
Cəmiyyət üçün həssas olan sahələrdə – xüsusilə maliyyə dövriyyəsi olan qurumlarda – bu kimi hallar ictimai etimadı sarsıdır. Qanun hamı üçün eyni işləməlidir. Əks halda “külli miqdarda mənimsəmə” ilə bağlı məhkəmə hökmü sadəcə formal sənədə çevrilir. Mövzu ilə bağlı aidiyyəti qurumların rəsmi mövqeyini öyrənmək üçün sorğular göndərilməsi vacibdir. Çünki söhbət təkcə bir şəxsdən deyil, dövlət idarəçiliyində hüquqi prinsip və məsuliyyət məsələsindən gedir. Qanunlar doğrudanmı hamı üçün eynidir? Yoxsa bəzi hallarda fərqli tətbiq olunur? Bu suallar cavabsız qaldıqca ictimai narahatlıq artmaqda davam edəcək.
Qarşı tərəfin mövqeyini dərc etməyə hazırıq.